Kuzuların Sessizliği'nin İlham Kaynağı: Albert Fish ve Korkunç Hikayesi
- Horrorlica
- 18 saat önce
- 11 dakikada okunur
Albert Fish ile Tanışın: Gri Adamın Ardındaki Gerçek Dehşet
Eğer korku hikayelerinden hoşlanıyorsan, hazır ol; çünkü seni tüyler ürpertici bir yolculuğa çıkarıyoruz. "The Silence of the Lambs" filminin dehşet verici karakterlerinden ilham alınan gerçek bir kabusun kapılarını aralayacağız: Albert Fish, nam-i diğer "Gri Adam". Bu adamın hikayesi öyle sıradan bir korku hikayesi değil; karanlık ve ürkütücü detaylarla dolu gerçek bir yaşam öyküsü. Sen de cesaretini topla ve bu kan donduran hikayeye dal; ama dikkat et, bir kez okuduğunda zihninden çıkarmak o kadar kolay olmayacak!
Korktuğumuz Canavarlar: Albert Fish
Albert Fish, ya da bilinen diğer isimleriyle "Gri Adam", "Wisteria'nın Kurtadamı" ve "Brooklyn Vampiri", gerilim dolu hikayeler arayanlar için karanlık bir figür. Gerçek hayatta karşılaşmaya asla cesaret edemeyeceğimiz türden bir kabus gibi. 1870'te Washington D.C.’de doğmuş ve hayatı boyunca sapkın davranışlar sergilemiş birisi. Küçük yaşlarda dayanılmaz acılarla yüzleşmesi, Fish'in zihninde bir dizi korkunç anomalinin tohumlarini ekmiştir. Yetiştirilme tarzı ve kötü niyetli eğilimleri, onu tarihin en rahatsız edici katillerinden biri yapmıştır.
Korkutucu Bir Gerçek
Albert Fishin hikayesi kurgu değil, ne yazık ki tamamen gerçek. 1928 yılında işlediği korkunç cinayetlerle ün kazanan Fish, 10 yaşındaki Grace Buddi tuzağa düşürüp kurban ettiği kötü şöhretli bir vaka ile tanınır. Grace'in ailesine yazdığı dehşet verici mektup sayesinde Fish'in izi sürülmüştür. Polis, ailenin eline geçen bu mektupla Fish'e ulaştığında, onun sadece bu cinayeti değil, başka birçok cinayeti de işlediğini itiraf ettiğini öğrendiler. Ancak Fishin kaç kurbanının olduğu, trajik bir muamma olarak kalmıştır, tahminler 3 ila 9 arasında değişmektedir.
Korkunun Şekil Almış Hali
Fish'in suçları sadece işlediği cinayetlerle tanımlanamaz, onun zihni rahatsız edici derecede karışıktır. Zihninin derinliklerinde kaybolan bu adam, işkenceden ve acıdan haz almış, acının onun için özel bir anlam ifade ettiği bilinen bir gerçektir. Kendine iğneler saplama gibi düşkün olduğu sapkın eğilimler, Fish'in ruh halini gözler önüne sermekte ve onu tarihteki diğer seri katillerden ayırmaktadır.
Elbette, Albert Fishin yarattığı bu yoğun korku atmosferi, kurgusal bir eser olarak değil, gerçek bir işkencenin ve trajedinin sonucudur. Onun hikayesi, karanlıik gerçeklerin bazen hayal edilemeyecek kadar korkunç olabileceğinin canlı bir kanıtıdır.
"Gri Adam"ın Çarpık Zihni
Akılalmaz Korku ve işkence
Albert Fish'in sinsice gizlenmiş çarpık zihni, korkunç derecede karanlik ve sapkın bir dünyayı içinde barındırıyordu. Ona "Gri Adam" takma adını kazandiran, sıradan görünümlü diş yüzünün ardında sakladığı vahşetlerdi. Fish, Çocuklara yönelik istismar ve cinayet suçu işleyen, aynı zamanda onları bedenini vahşice kullanan bir yamyamdı. Onun bu tür korkutucu davranışları, eski zaman boogeyman masallarının gerçeğe dönüşmüş hali gibiydi.
Paranoid Psikoz ve Rahatsız Edici İnançlar
Psikolojik değerlendirmeler, Fish'in paranoid psikoz gibi ciddi akıl rahatsızlıklarina sahip olduğunu ortaya koyuyordu. Bu durum, Fish'in karmaşık zihninde gezinen şiddetli fantezilerin en büyük sebeplerinden biriydi. Rygar, Fish'in bu zihinsel durumunu, onun işlediği suçların bilinmeyen bir tarafını açıklamak için kullanmaya çalıştı. Ancak bu sapkin suçlar Fish'in kendi inancı gereği Tanrinin emriyle yapıldığından emindi.
Ceza ve Çarpıcı Yargi
Fish'in vahşet dolu hikayesine rağmen, 1935'teki yargılaması sırasında mahkeme onu hukuki olarak sağlıklı bulmuştu. Hukuki ve klinik sınırlar arasındaki anlaşmazlıklar, Fish'in akıl sağlığı durumunu daha karmaşık bir hale getiriyordu. Sonuç olarak, jürinin kararı Fish'in akil sağlığına rağmen yasal olarak suçlu bulunmasına yol açtı ve böylece ölüm cezasına çarptırıldı.
Fish'in karanlik ve sıkıntılı ruh hali onun gerçek "Gri Adam" unvanını sonsuza dek doğruladı. Kendisinin şiddetli eğilimlerini Tanrının buyruğu olarak gördüğü bir dünyada, var olan her şeyi korku ve zalimetle sararak bugünün, geçmişin ve geleceğin boogeyman hikayelerine dayanilmaz bir gerçeklik kattı. Bu nedenle, "Gri Adam" mitleri asla sadece birer hikaye değil, tarihin karanlik bir parçası olarak yaşamaya devam edecek.
Gerçek Kabusu Ortaya Çıkarma: Albert Fish'in Suçları
Dehşetin Büyümesi: Albert Fish'in Suçları
Albert Fish, birçok takma adıyla bilinen - "Boogeyman" "Brooklyn Vampir "Canavar"- ve 20. yüzyılın en karanlik figürlerinden biri olarak tarihe geçti. New York'un göbeğinde, 1920'lerin kültürel kabarışı içinde Fish, çocukların kanını emen, etlerini pişirip yiyen bir yamyam olarak tüyler ürperten suçlar işledi. Fish'in, en az alti kurbanı olduğunu onaylasa da, bunu 100'e kadar çıkardığı söyleniyor. Bu, onu Amerika tarihindeki en korkunç seri katillerden biri yapıyor.
Kurban Avcılığı: Plan ve Av
Fish, oldukça ustaca planlar yaparak kurbanlarını avlamada son derece hünerliydi. Örneğin, 10 yaşindaki Grace Budd', bir doğum günü partisi vaadiyle ebeveynlerinin gözü önünde kaçırdı. Onu ıssız bir eve götürdü, boğarak öldürdü ve korkunç bir şekilde vücudunu parçalara ayırdı. Bu planlı ve soğukkanlı yaklaşım, Fish'i olağanüstü tehlikeli kılıyordu.
Kaçınılmaz Son: Kaçış ve Yakalanma
Her ne kadar birçok kez yasanın pençesinden kurtulmuş olsa da, Fish en sonunda Budd ailesine göndermiş olduğu tüyler ürpertici bir mektup sayesinde yakalandı. Bu mektupta, Grace'i kaçırdıktan sonra yaptığı korkunç detaylari paylaştı. Mektup, Fish'in işlediği korkunç cinayetlere bir pencere açtı ve polislerin onu yakalamasına yardımcı oldu. Kasım 1934'te tutuklandı ve tüm bunlara rağmen akli dengesinin yerinde olduğu kararına varıldı. Sonunda, Fish 1936'da elektrikli sandalyede idam edildi.
Fish'in su yüzüne çıkan bu korkunç suçları, yalnızca bireysel trajediler yaratmadı, aynı zamanda toplumsal, dehşeti de artırdı. Fish, 20. yüzyıliın Amerikan kabuslarındaki karanlık bir gölge olarak yerini aldı ve bu vakalar, sadece kurbanların ailelerini değil, bir bütün olarak toplumu derinden sarstı.
Karanlık Bir Yaşam: Albert Fish'in İlk Yılları
Çocukluk ve Anlaşılmaz Bir Geçmiş
Albert Fish'in karanlik yaşam öyküsü, 1870 yılında Washington D.C.'de başlamıştır. Çocukluk yılları, ilerideki korkunç suçlarına zemin hazırlayan köklü sorunlarla doluydu. Fish, onunla aynı kaderi paylaşan aile üyelerinin akıl hastalığıyla mücadele ettiği bir ortamda büyüdü. Babası 75 yaşında öldü ve bu durum 5 yaşındaki Fish için travmatik bir dönemin başlangıcı oldu. Annesi, onu ve kardeşlerini yalnız başına yetiştirmekte güçlük çektiği için Fish'i bir yetimhaneye bırakmak zorunda kaldı. Bu yetimhane, yıllar boyunca onun fiziksel ve cinsel istismara maruz kaldığı yer haline geldi.
Şiddet ve Cinsellik Üzerine Kökleşen Takıntılar
Fish'in küçük yaşlardan itibaren maruz kaldığı şiddet ve istismar, zamanla onun psikoseksüel saplantilar geliştirmesine neden oldu. Yetimhanede yaşanan dayağın ve istismarın Fish'in iç dünyasında derin izler bıraktığına inanilir. Bu süreçte acıyı bir anlamda cinsel haz ile bağdaştırmaya başladı ve bu da onun hayatının karanlik bir zevk haline gelmesine yol açtı.
Yetişkinliğe Geçiş ve İIk Suç Aşamaları
Fish yetimhaneden ayrılıp hayata atıldığında, bu travmatik çocukluk deneyimleri onu toplumun kenar mahallerine itti. New York'a taşındıktan sonra çeşitli işlerde çalıştı ve genç erkeklerle ilişkiler kurarak, cinsel eğilimlerini nasil tatmin edeceğini öğrendi. Yine de, çocukların kaybolmasına ve tecavüze uğramasına dair birçok dava kanıt yetersizliği nedeniyle çözülemediği için suçlari uzun bir süre devam etti. Bu dönemde onun, dini bir takıntı olan "günah, fedakarlik ve kefaret" gibi sapkın fikirlerle dolup taştığı biliniyor.
Albert Fish'in geçmişi, onun psikopatolojik evriminin temel taşlarını oluşturur. Anlaşılması güç bir vahşetin arkasındaki adamın, kendi karanlık yolculuğunda bıraktığı izleri takip ederken, dehşeti şekillendiren bu karmaşık dokunuşları göz ardı edemeyiz.
Kurgudan Gerçeğe: Kuzuların Sessizliği'nin Ardındaki Dehşetler
"The Silence of the Lambs (Kuzuların Sessizliği)" Filmindeki Dehşetin Gerçek İlhamlara Dayandırılması
Belki de korku edebiyatıyla sinemanın iç içe geçtiği en tüyler ürpertici yapımlardan biri olan The Silence of the Lambs (Kuzuların Sessizliği), kurguyla gerçeğin ne kadar rahatsız edici bir şekilde iç içe geçebileceğini gözler önüne seriyor. Ünlü karakter Hannibal Lecter'in soğukkanlı cazibesi, dönemin gerçek canileriyle benzerlik gösteriyor. Bu noktada, kan dondurucu hikayelere ilham kaynağı olan meşhur seri katillerden Albert Fish, kurgunun da ötesinde bir korku hikayesi olarak karşımıza çıkıyor.
Albert Fish, halk arasında"The Grey Man" yani "Gri Adam" olarak biliniyor ve onun işlediği suçlar, gerçekte yaşanmış olmasını tahayyül edemeyeceğimiz dehşetlerin sadece bir kısmını temsil ediyor. Onun hikayesi, The Silence of the Lambs filmindeki Hannibal Lecter ve Buffalo Bill karakterlerinin yaratımına ışık tutuyor. Gerçekçi detaylarla işlenmiş olan bu karakterler, Fish ve benzeri psikopatların zihin yapısını bir nebze olsun anlamaya çalışmamıza olanak tanıyor.
Albert Fish ve Korkunun Anatomisi
Fish, siradan görünümüyle sosyal çevresinde fark edilmeyen biri olarak Kuzuların Sessizliği’ni izlerken tüylerimizi diken diken eden karakterlerin gerçek hayattaki bir yansıması gibidir. Olayların perde arkasıni en ürkütücü kilan detay ise Fish'in; çocukları hedef alması, işkenceye dayalı birer ritüel haline getirdiği cinayet düzeni ve kurbanlarının sayısını asla tam olarak bilinmemesidir.
Filmdeki korkunun gerçeğe dayandırılan kökleri, Fish gibi "canli" kabusların toplumda nasıl yer bulduğunu anlamamız açısından önemlidir. insanlar tarafindan kolayca fark edilmeyen, maskelerin ardında saklanan bu "kibar canavarlar" hem gerçeğin hem de kurgunun ayrılmaz bir parçasıdır. Görünen o ki, Kuzuların Sessizliği yalnızca bir hikaye değil, aynı zamanda gerçeğin de bir yansıması.
Albert Fish gibi gerçek hayattan iham alan karakterlerin, sinemaya ve edebiyata kattığı derinlik, bu tür hikayelere duyulan merakı daha da artırıyor. Kendi zamaninda çözülemeyen gizemleri düşünürken bile hayatın gerçekçi ve bir o kadar ürkütücü boyutunu gözler önüne seriyorlar. Şüphesiz ki, Fish'in hikayesi ve onun gibi diğer gerçek hayattan katiler, kurgunun gücünü nasil gerçeğe dayandırdığını gösteren en etkileyici örneklerden biri olmaya devam ediyor.
Albert Fish'in Yakalanması ve Yargılanması
Yakalanması
Albert Fish'in tutuklanma serüveni oldukça sıradışı bir şekilde gerçekleşti. Her şey, 1934 yilinda Grace Budd'un ailesine gönderilen ve Fish tarafindan kaleme alinan şok edici bir mektupla başladı. Mektupta yer alan korkunç detaylar, ne yazık ki ailenin kabusunu yeniden uyandırdı. Ancak, bu mektup sayesinde polis Fish'in izini sürme şansını yakaladı. Mektupta kullanılan kâğit, New York Özel Şoförler Derneğinin amblemini taşıyordu ve bu iz, polisleri Fish'e yönlendiren önemli bir detay oldu. Nihayetinde Fish, 13 Aralık 1934'te yakalandı.
Yargılanması
Fish'in yargı süreci medyanın yoğun ilgisini çekti. Onun akıl sağlığı, cinayetlerdeki suçluluğunu sorgulayan ve masumiyetini kanıtlamaya çalışan savunma avukatlarının temel taşını oluşturuyordu. Savunma, Fish'in zihinsel hastalik geçmişi ve dini sanrıları nedeniyle yasal olarak akıl hastası olduğunu iddia etti. Ancak, bu savunma kabul görmedi ve jüri Fish'i akıl sağlığının yerinde olduğuna karar vererek suçlu buldu.
İdam Kararı
Daha sonra Fish'in işlediği diğer suçlar su yüzüne çıktı. Grace Budd'un korkunç katliamı dışında, Francis McDonnell ve Billy Gaffney dahil olmak üzere birçok çocuğun öldürülmesinden sorumlu olduğunu da itiraf etti. Mahkeme salonunda, Fish'in sadist eğilimleri ve korkunç suçları karşısında izleyiciler hem dehşet içinde hem de merakla Gri Adam’ın cinayetlerini dinliyorlardı. Mahkeme sonunda Fish'e, elektrikli sandalye ile idam cezasi verdi ve 1936 yılında Sing Sing Hapishanesinde infaz edildi.
Fish'in yargılanması, toplumda derin izler birakan bir korku hikâyesi haline gelmiş ve adını tarihe yazdırmıştır. Bu olay, yalnızca işlenen korkunç suçlar nedeniyle değil, aynı zamanda insan zihninin karanlik noktalarına ışık tutması itibarıyla da ilgi çekicidir.
Psikolojik Profil: Albert Fish'i Bu Kadar Etkileyen Şey Neydi?
Korkunç Geçmişin izleri
Albert Fish'in psikolojisini anlamak için onun karanlik geçmişine göz atmak gerekiyor. 1870 yılıinda Washington, D.C.de doğan Fish, ailesinde mental hastalik geçmişi bulunan bir çevrede büyüdü. Annesi onu bir yetimhaneye bıraktığında, burada karşılaştığı fiziksel şiddet ve acı, tuhaf bir şekilde Fish'in yaşam boyu sürecek sadist eğilimlerini tetikledi. Bu aci, çocukluk yıllarından başlayarak onun kişiliğinin karanlık köşelerine silinmez ízler birakti ve yetişkinlikte işlediği korkunç suçların bir temeli haline geldi.
Onu diğer seri katillerden ayıran en büyük özellik, kendine uyguladığı işkencelerdir. İnfazından sonra yapılan röntgende, vücudunda (özellikle pelvik bölgesinde) kendi kendine batırdığı 29 adet paslı iğne bulunmuştur. Bu, onun sadomazoşist eğilimlerinin ne kadar uç noktada olduğunun kanıtıydı.
"Her zaman canımın yanmasından zevk aldım." — Albert Fish
Saplantılar ve Delüzyonlar
Fish'in psikolojik yapısı, onu "Wysteria'nın Kurt Adami" ve "Boogeyman'" gibi lakaplarla anılmasına yol açacak kadar karmaşıktı. Kötüye kullanılmış bir çocuk olarak başladığı sapkın davranışları, zamanla dini saplantılar ve Tanrı'nın ona çocukları öldürme talimatları verdiği delüzyonları ile birleşti. Ancak bu dini iddialar, suçlu vicdanının yarattığı savunma mekanizmalarından öte gitmiyordu; aslında onun gerçek bir pişmanlık ya da suçluluk hissetmediği anlaşıldı.
Suç ve Bunama Arasındaki Çizgi
Albert Fish'in tüm bu girift psikolojik yapısı, onu zamanının en kötü şöhretli seri katillerinden biri yapmıştır. Onun"çocukları sadece Tanrı'nın isteği üzerine öldürdüğü" iddiası mahkemede pek inandırıcı bulunmadı çünkü Fish, suç işledikten sonra izlerini dikkatlice örtmeye çalıştı ve yakalanmamak için büyük bir çaba sarf etti. 1935 yılında görülen tutuklama davası, Fish'in cezai ehliyeti hakkında büyük bir tartışmaya yol açsa da, nihayetinde günün mahkeme jürisi onun akıl hastası olmadığını ve tamamen işlerinin bilincinde olduğunu düşündü, bu nedenle Fish, suçlu bulunarak elektrikli sandalye ile idam edildi.
Albert Fish'in işlediği suçlar, insan psikolojisinin derin karanlıklarını gözler önüne seriyor. Onun hayatı, insan düşmanlığının sınırlarını sorgulamak ve bu tür davranışların psikolojik temellerini daha iyi anlamak isteyenler için bir ders niteliğinde.
Korkunun Mirası: Albert Fish Korku Hikayelerini Nasıl Etkiledi?
Dehşet Mirası: Korkunun Edebiyat ve Sinemadaki İzleri
Albert Fish'in korkunç suçları, yalnizca kurbanlarının değil, aynı zamanda edebiyat dünyasının da kabusu haline geldi. Aslında, dehşet dolu yaşamı ve akil almaz sapkınlıklari, birçok korku hikayesine ve filme esin kaynağı oldu. Fish'in dünyaya bıraktığı bu karanlik miras, sadece suçlarıyla değil, aynı zamanda yazili ve görsel eserlerdeki izleriyle de varlığını sürdürüyor.
Edebiyat Üzerindeki Etkisi
Fish'in dehşet verici yaşamı, edebiyat dünyasında özellikle gerçek hayat canavarları anlayışına yeni bir boyut katmıştır. Thomas Harris'in "Hannibal Lecter" karakteri, Fish'in kanibalistik eğilimlerinden esinlenmiş gibi görünüyor. Harris, Fish'in psikolojik profilini, insan doğasının karanlık köşelerini keşfederek, karakterlerine derinlik katmak için kullanmıştır. Çocuk istismarı konusunun işlendiği "The Woodsman" filmi, Fish'in hayatını ve zihinsel karmaşalarını paralelliklerle işleyerek, izleyicilere derin bir psikolojik gerilim sunuyor.
Sinemaya Düşen Gölge
Fish in insanlık dışı suçlar, sinemada da yankı buldu. Hem bağımsız projelerde hem de gişe rekorları kıran filmlerde, onun etkisinin izlerini görmek mümkün. Fish'in yaşamı, gerçek hayatin dehşet verici köşelerini beyaz perdeye taşıyarak, izleyenlere korkunun farkli bir yüzünü gösteriyor. Birçok film, Fish'in suçlarının doğurduğu toplumsal korkuları işlemekte ve onu bir nevi gerçek yaşamın "boogeyman'"i olarak tasvir etmektedir.
Kültürel ve Psikolojik İzler
Ote yandan, Fish'in hikayesi sadece bir korku anlatısı değil, ayni zamanda insan psikolojisine dair bir araştırma niteliğindedir. Onun işlediği suçlar ve arkasındaki akıl almaz nedenler, korku türüne olan ilgiyi artırırken, okuyucuları ve izleyicileri insanlığın karanlık yönleriyle yüzleşmeye davet ediyor. Bu nedenle, Albert Fishin korku mirası, sadece bir ilham kaynağı değil, aynı zamanda kabusun gerçeğe dönüştüğü noktalar hakkında derin bir düşünmeye sevk eder.
Albert Fish Hakkında Sıkça Sorulan Sorular: "Gri Adam" Hakkında Bilmeniz Gereken Her Şey
"Gri Adam" Lakabı Nereden Geldi?
Albert Fish, "Gri Adam" lakabını hak edecek kadar sıradan ve dikkat çekmeyen bir görünüme sahipti. Bu görünümü sayesinde çevresine kolayca uyum sağladı ve kaçışını kolaylaştırarak uzun süre tespit edilmeden kalmayı başardı. Birçok insan onu, görünümü nedeniyle masum ve zararsız biri sanıyordu, bu da onun korkunç suçlarını işlemekte özgür olmasını sağladı.
Albert Fish Kimleri Hedef Alırdı?
Fish genellikle 4 ila 10 yaşlarındaki çocukları hedef aldı. Çocukları kandırarak veya ailelerinin güvenini kazanarak kaçırır, sonrasında ise işkence ve cinayet işlerdi. Onun vahşetlerine kurban gidenlerin arasinda Francis McDonnell, Billy Gaffney ve Grace Budd gibi isimler bulunmaktaydı.
Fish nasil yakalandı ve yargilandi?
Fish, son kurbanı Grace Budd'ın ailesine gönderdiği tüyler ürpertici bir itiraf mektubu sayesinde sonunda yakalandı. Altı yıl boyunca süren soruşturmanın ardindan, mektup onun suçunu itiraf etmesiyle noktalandi ve 1934 yılında tutuklandı. Fish, akli dengesinin yerinde olmadığını öne sürse de, suçlu bulundu ve 1936 yılında elektrikli sandalye ile idam edildi.
Fish'in Suçları Neden Bu Kadar Şaşırtıcıydı?
Albert Fish'in suçları, sadece fiziksel şiddet değil, aynı zamanda psikolojik bir dehşeti de içeriyordu. Çocukları kaçırma, işkence etme ve onlari yediğini itiraf etmesi, toplumun kanını dondurmuştu. Fish, sapkin davranışlarını meşrulaştırmaya çalışarak kendi çocukları üzerinde bile psikolojik oyunlar oynardı. Çocukluk travmaları ve akli dengesizliğiyle şekillenen bu suçlar, bugün bile tüyler ürperten bir araştırma konusu olmaya devam ediyor kaynak. Çocukluk travmalarının etkisi ve bu kişilik yapısının ortaya çıkışı hala psikologlar ve suç uzmanları için incelenmeye devam eden bir bulmaca. Albert Fish, belki de sunduğu bu çetrefilli çözümlemesi nedeniyle, suç tarihinin en rahatsız edici figürlerinden biri olarak kalmaya devam ediyor.
Son Söz
Albert Fish'in idamı, suç tarihinin en tuhaf ve rahatsız edici olaylarından biri olarak kabul edilir. Fish, kendi sonuna bir kurbanın ölüme gidişi gibi değil, bir "deneyim" gibi yaklaşmıştı.
İşte o anlara dair kayıtlarda geçen çarpıcı detaylar:
İdama Hazırlık ve Heyecan
Albert Fish, 16 Ocak 1936'da Sing Sing Hapishanesi'ndeki elektrikli sandalyeye (meşhur adıyla "Old Sparky") götürüldüğünde, infaz korumalarının ve tanıkların ifadesine göre yüzünde garip, memnun bir ifade vardı.
Yardım Etme: Fish, elektrotlar bacağına ve başına yerleştirilirken infaz görevlilerine yardımcı olmaya çalışmış, kayışların bağlanması sırasında oldukça sakin ve hatta sabırsız davranmıştır.
Mazoşist Haz: Hayatı boyunca acıdan zevk alan biri olarak, elektriğin vücudundan geçeceği anı "nihai bir haz" olarak gördüğü düşünülür. Hatta idamından önce "Bu, şimdiye kadar denemediğim tek büyük heyecan olacak" dediği rivayet edilir.
Kısa Devre ve İğneler
Röntgen Gerçeği: Fish yakalandığında çekilen röntgen filmleri, kasık bölgesinde kendi kendine yerleştirdiği 20'den fazla paslı iğneyi açıkça göstermekteydi.
İnfaz Anı: İnfaz başladığında, ilk elektrik akımı verildiğinde bir sorun yaşandı. Ancak bu, elektriğin tamamen kesilmesi değil, akımın vücuttan geçişi sırasında yaşanan bir aksaklıktı.
Metal Etkisi: Yaygın bir şehir efsanesine göre, vücudundaki metal iğneler elektrik akımını saptırmış ve kısa devreye yol açmıştır. Resmi kayıtlarda bu durum "teknik bir aksama" olarak geçse de, görgü tanıkları ikinci bir şok verilmesi gerektiğini ve Fish'in ancak o zaman öldüğünü belirtmiştir.
"İnfaz Gecesi"
"Cellat düğmeye bastığında, tarihin en sapkın zihinlerinden biri kendi kurguladığı cehenneme davet ediliyordu. Vücudundaki onlarca paslı iğnenin elektrik akımıyla girdiği etkileşim, infazı sıradan bir ölümden çıkarıp grotesk bir finale dönüştürdü. Fish, hayatı boyunca aradığı o 'büyük acıyı' nihayet bulmuştu."
Albert Fish'in hikayesini okuduktan sonra korku filmleri sana çocuk oyuncağı gibi gelecek, değil mi? Korku hikayelerini seviyorsun, ama Fish gibi gerçek dehşetleri düşündüğünde, hayal gücünün sınırlarını zorladığın hissediyorsun. Belki de bu yüzden korku hikayelerini bu kadar ilgi çekici buluyorsun; çünkü hayal edilen ve gerçek arasında ince bir çizgi var. Neyse, ışıkları kapatmadan önce iki kez düşünmek isteyebilirsin. Unutma, korku filmlerindeki her hikaye bir parça gerçeklik taşır.
Yorumlar